Ding 23: Evaluatie

Ik was heel kritisch over de cursus 23 dingen en dat ben ik nog steeds. De onderdelen zijn deels best praktisch, maar als geheel is het een moloch. Maar je moet wel alles doorlopen om het certificaat te krijgen. En van de oud-cursisten die ik ken, hoor ik dat die kennis nauwelijks tot nooit meer wordt toegepast. Dus die verdwijnt in een groot gat. Zonde van de investering.

Vanuit de retailgedachte, mijn achtergrond, stel ik dan ook voor om deelcertificaten uit te delen. Met het oog op iemands huidige of toekomstige functie kunnen onderdelen uit het pakket geselecteerd worden en die worden dan gevolgd. Dat scheelt tijd en geld en heeft tot gevolg dat die kennis wel toegepast en verdiept wordt.

Een ander punt van kritiek is dat de cursus achter loopt bij de maatschappelijke en technologische ontwikkelingen. Op het moment dat de grote groep allang bezig is een bepaalde technologie toe te passen, wordt het onderdeel pas aan de cursus toegevoegd. Bibliothecarissen kunnen dan geen trendsetters zijn, noch trendvolgers, maar horen dan bij de laatste groep die iets gaat toepassen. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? Het klopt in ieder geval niet met de intentie die uit het Manifest 2.0 spreekt. De kern daarvan is dat een goede bibliothecaris de leden een of twee stappen voor is. Alleen dan is het mogelijk om te anticiperen op wat de klant wil.

Tot slot: Wat heb ik ervan geleerd. Ook hier ben ik kritisch. Alles wat voor mij of mijn werk van belang is, paste ik al toe of was ik al van plan toe te passen. Van de dingen die ik nooit zal toepassen, was het genoeg geweest om er iets over te lezen. Dan ben je van het bestaan ervan op de hoogte en dat is genoeg. Geen enkel lid vraagt er namelijk iets over. Maar het is wel handig om te weten wat er in deze wereld leeft.