# 9 visie web 2.0

Deze opdracht is een van de weinige die daadwerkelijk diepgang heeft. Maar ik vrees dat mijn mening over deze cursus tot nu toe niet echt positief is. Ik heb weinig nuttigs geleerd of ontdekt. De RSS-feeds springen er in dat opzicht positief uit. Ze kosten wel vreselijk veel tijd en dat heb ik niet. Verder is me opgevallen dat iedereen die ik over deze cursus sprak, me vertelde dat ze er sindsdien meer mee gedaan hadden. ook al hadden ze ervan genoten. Paulien, die met Delicious werkt is de enige uitzondering.

Dat betekent niet dat de cursus gelijk afgeserveerd moet worden, maar wel dat er kritisch naar de inhoud gekeken moet worden. De snelle ontwikkelingen van internettoepassingen en de verwachtingen van de klanten dienen daarbij het uitgangspunt te zijn. Onlangs stond er in de krant dat Bloggen alweer uit de tijd was en dat Twitteren over zijn hoogtepunt heen is. So what's next? Tegelijkertijd dient de vraag gesteld te worden: welk deel van de klanten bedien je met web 2.0 toepassingen en wat verwachten die? Voldoen we daar wel aan?

Want niet al onze klanten zien dat we web 2.0 toepassingen gebruiken. Ze willen graag advies en informatie. Dat is de groep die je met een paar eenvoudige toepassingen kunt bedienen. Bijvoorbeeld met RSS-feeds voor nieuwe aanwinsten en en een interactieve blog met recensies. Ook de banner met nieuwe aanwinsten op onze catalogus voldoet aan die behoefte.
En intern? Het berichtenbord is de handigste oplossing die ik heb gezien.

Willen we echter de internet generatie binnenhalen of -houden, dan zullen we veel meer op onze tenen is moeten lopen. Deze cursus is dan bij lange na niet goed genoeg om ons daarop voor te bereiden. Want ze loopt nu al achter.

# 8 Foto's bewerken

Ik heb nooit van knutselen gehouden. In welke vorm dan ook. In mijn familie gaat het verhaal dat ik me al op de kleuterschool zo veel mogelijk aan die verplichting probeerde te onttrekken. Van de juf, die ik (daardoor?) de liefste ter wereld vond, mocht ik me verpozen in de poppenhoek. En daar, onopgemerkt door iedereen, leerde ik mezelf lezen.

Kortom: ik sta niet te juichen als ik foto's moet gaan bewerken. Bij het bekijken van de vier gegeven online image generators werd ik ook nog naar van de flauwheid die eraf straalde. Wat dat betref zijn Adobe Photoshop, Foto-aanpassen en Picnic een stuk normaler. Alhoewel die eigenlijk niet meer inhouden dan het ietwat aanpassen van de afbeelding. Zoals een echte fotograaf dat doet.
Snippy downloaden lukte niet, vanwege de veiligheidsinstellingen van mijn PC. Aangezien ik toch niet van plan ben daar echt gebruik van te maken, heb ik het er maar bij gelaten.

Ik kan me echter wel voorstellen dat de bibliotheek voor het maken van wervende posters en afbeeldingen op de site, van dit soort programma's gebruik maakt. Zelfs met oude of matige foto's kun je dan toch iets professioneels tevoorschijn toveren.

Ding #7: Flickr (2)

Van de toepassingen van Flickr, lijken me er maar een paar die geschikt niet-knutselaars, zoals ik. Findr is handig als je een illustratie nodig hebt bij een artikel. Het nadeel daarvan is wel, dat als je doorklikt naar de photopage om te zien wie de rechten heeft, je stuit op geblokkeerde pop-ups. Hef je die op, dan krijg je een leeg scherm. Onhandig.
Voor Spell heb je enige kennis van HTML, XML of PHP nodig.
Met Googlemaps kun je wel wat doen. Je kunt aan het adres van de bibliotheek een foto van het pand koppelen, zodat iemand die om welke reden dan ook (een nieuwe woning?) de buurt bekijkt, die gelijk ziet. Bij 'meer informatie' kunnen naast het adres afbeeldingen van het interieur geplaatst worden.

Ding #6: Flickr

Als er een ding is dat ik nooit zal begrijpen, is het de neiging van diverse mensen om hun vakantie- of andere foto's te delen met anderen. Het lijkt leuk, maar als jij de toehoorder bent is het behoorlijk saai. Je blijft alleen uit beleefdheid zitten.

Daarom deel ik mijn foto's niet, tenzij er om gevraagd wordt. Voor mij dienen ze alleen om te herinneren hoe het toen of daar ook alweer was. Ik heb dan ook schoenendozen vol met mapjes met op de voorkant alleen het jaar en de gelegenheid of het land. Ook digitale foto's krijgen alleen dat opschrift mee. Crahst de computer en/of breekt er brand uit, dan is het jammer, maar helaas. Ik heb altijd mijn geheugen nog.

Wat dat betreft past mijnalbum.nl het meest bij mij, aangezien die het meest lijkt op een ouderwets foto-album. Toch vind ik ook dat veel teveel moeite. Flickr is aan mij al helemaal niet besteed, hoewel de tags heel handig zijn.

Bovenstaande foto staat op staat op een afgeschermd gedeelte van Flickr.

http://www.flickr.com/photos/51407655@N07/

Het is een afbeelding van de kinderafdeling van Nalis, de nationale bibliotheek van Trinidad. Ik raad iedereen, die daar heengaat, aan er eens te gaan kijken. Zo mooi! De diverse afdelingen zitten in aparte ruimtes rond een enorme hal. Die hal is zo groot dat daar diverse activiteiten, zoals lezingen, georganiseerd kunnen worden, zonder dat de leners daar last van hebben.

Zowel Nalis als Bibliotheek Hilversum hebben op hun website een hoekje ingeruimd, waarop foto's of filmpjes van activiteiten staan. Dat is een vorm van reclame en dus heel handig. Ook kunnen er foto's van de inrichting op de website geplaatst worden. Dat fungeert als een visueel visitekaartje en kan bezoekers aantrekken. Voor al dat soort dingen kun je Flickr gebruiken.

Ding #5

Ding #5 laat me in verwarring achter. Ben ik nou zo dom of is die uitleg zo slecht? Bloglines vind ik leuk, omdat het een kort overzicht toont van verschillende onderwerpen die mij interesseren, maar ik krijg het niet in Google Reader geimporteerd of gekoppeld aan mijn weblog. Van de uitleg wordt ik niet veel wijzer. Een soort 'grote stappen snel thuis' verhaal, waarbij ik er niet achter kom wat ik fout doe. Dat zelfde geldt voor het aanmaken van de egofeed. Doe ik het via OPML, dan krijg ik zulke lappen tekst, dat Google Reader niet snapt waar ik het over heb. Terwijl op die manier alle uitingen meegenomen worden. Via blogsearch lukt het me alleen als ik het zoekgebied beperk tot een week en tot blogs. Het resultaat is alleen een officieel bericht over onze bib. Niet echt spannend dus.
Verder vind ik het op zich een goed idee van Bibliotheek Oost-Achterhoek om aan leesadvies te doen, alleen rammelt het resultaat. Ik vrees dat ze zich daar iets meer in moeten verdiepen. Als ik Amy Tan invoer als favoriet, krijg ik het advies vooral veel thrillers te lezen. Terwijl het een Chinees-Amerikaanse schrijfster is, die veel over China en het hebben dubbele culturele achtergrond schrijft. De enige literaire auteur in het rijtje is Maarten 't Hart, maar ook die schrijft heel anders. Zelf zou ik bij zo'n vraag verwijzen naar auteurs zoals Gail Tsukiyama (Japans-Chinees), Amannita Forna (Engels-Afrikaans), e.d.

# 4: RSS-Feeds

Tussen de bedrijven door ben ik bezig geweest met me te abonneren op RSS-feeds. Ik doe dat met Google Reader. Niet zo'n beste keus. Geen idee waarom de makers van de cursus daar zo weg van zijn. Alle berichten komen namelijk op je scherm te staan, waardoor er een onoverzichtelijke brij ontstaat. Alle rubrieken in mappen stoppen, heeft daar geen invloed op.

Wat dat betreft is het handiger om de feeds in je explorer te zette. Dat deed ik in het begin per ongeluk door de url niet te copieren, maar direkt op abonneren te drukken. De link komt dan in de pagina achter de favorietenlijst te staan. Even aantikken en je leest alle nieuwe berichten.
Van de voorgeschreven blogs vind ik Mijns Inziens (oud-collega), Boekendingen (biblioblog) en de site van de VOB interessant, de rest wat minder. Maar ik ga ze wel volgen.

Marktplaats kende ik overigens al. Toen we naar St. Maarten gingen, hebben we geprobeerd via die weg mijn auto en een design bankje te verkopen. Uiteindelijk zijn we die via via kwijtgeraakt. Heel ouderwets dus. Op Marktplaats kijk ik naar auto's, omdat ik een auto zoek met een beter rijgedrag. Ik kijk ook regelmatig bij Autoweek naar de occasions. Heel handig.

Web 2.0

Er zijn op zich maar een paar Web 2.0 toepassingen waar ik gebruik van maak. Op St. Maarten ben ik Wikipedia veel gaan gebruiken, vooral omdat kinderen daar veel met vragen kwamen en we ze moesten leren ook daar hun informatie vandaan te halen. Nog steeds wijs ik er kinderen op, maar hier hoor je dat onderwijzers dat niet te veel willen. Kinderen daar waren totaal niet mediawijs, hier wel.
Verder kijk ik regelmatig op You Tube, niet alleen voor de muziek, maar ook om het einde van een een film te zien, als die niet goed opgenomen is. En natuurlijk naar de films die mijn man tijdens zijn motortochten opneemt en erop zet. Hij heeft me daar abonnee van gemaakt en ik krijg elke keer een mailtje als er weer wat op staat.
Van sociale netwerken maak ik weinig gebruik. Allereerst loopt je privacy loopt enorm gevaar. Om die reden zie ik na enig onderzoek ook af van muziek 'streamen via Spotify. Ten tweede lukt uitschrijven haast niet. Ik krijg nog steeds post van Hyves en Schoolbanken.nl terwijl ik allang uitgeschreven ben.
Voor het overige kijk ik regelmatig op vergelijkingssites en krijg ik van familie wel eens een link naar Flickr toegestuurd als ze er foto's van een gezamelijk uitstapje op hebben gezet.

23 Dingen

Ik heb nu een blog aangemaakt, maar ik had eigenlijk verwacht dat je al direct wat meer potentiele toepassingen eraan kon haken, zodat het er alvast wat aangekleder uit zou zien. Daardoor gaat het ook gelijk meer leven. Net als bij een tuin (vandaar de blogtitel) : met ieder plantje dat je plaatst krijgt het geheel meer vorm en wordt het steeds mooier. Ik heb ook een foto bij de blognaam geplaatst, zowel ter illustratie als om de boel een beetje mooier te maken. Om dat goed te laten overkomen heb ik wel met de sjablonen zitten spelen. Een blog dat ik wil volgen eraan toevoegen is helaas nog niet gelukt